Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Επάνοδος γεμάτη ελπίδα...

Καλημέρα και καλό φθινόπωρο καλοί μου φίλοι
Τι μου κάνετε; Με ξεχάσατε; Εδώ είμαι. Δίνω ξανά το παρόν.
Μετά από αρκετό καιρό (πέρασαν χωρίς να το καταλάβω 3 ολόκληροι μήνες) επανέρχομαι, να σας πω τα νέα μου, να σας δείξω τα καινούρια μου πραγματάκια και βασικά να ξεαραχνιάσω το blogoσπιτάκι μου. Το καημένο το άφησα παραμελημένο τόσους μήνες. Όμως ήταν ένα δύσκολο και κουραστικό καλοκαίρι. Πολλή δουλειά, διάβασμα, υποχρεώσεις κ.λπ. κ.λπ. Βέβαια, έμπαινα στα σπιτάκια σας για να ενημερωθώ και να δω τι κάνετε όμως ο χρόνος που είχα στη διάθεσή μου ήταν τόσο λίγος που δεν προλάβαινα ούτε σχόλια να αφήσω. Τέλος πάντων. 
Το καλοκαίρι πέρασα, ήρθε το φθινόπωρο κι εγώ τρέχω και τρέχω και τρέχω ακόμα. Βέβαια λέω κιολας "Ας είμαι καλά να τρέχω".
Λοιπόν, το καλοκαίρι έφτιαξα διάφορα πραγματάκια, κυρίως σανδάλια, αλλά και κοσμηματάκια και δωράκια για πάρτυ τα οποία θα σας τα δείξω όλα σιγά σιγά.
Μία από τις πιο όμορφες και γλυκιές δημιουργίες μου όμως αυτό το καλοκαίρι ήταν ο στολισμός που ανέλαβα για την κουμπαριά που έκανε η φίλη μου η Ελένη, συνοδοιπόρος μου στο διάβασμα και "βασανισμένη" όσο κι εγώ... (χα, χα, χα...). Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Ελένη πάντρεψε το Δημήτρη και την Εύα και την ίδια ημέρα βάφτισε και το μικρό τους Χρήστο. Μου εμπιστεύτηκε λοιπόν να στολίσω τις λαμπάδες, την καράφα και το ποτήρι για το γάμο, την κολυμπήθρα, το κουτί με τα μαρτυρικά και να κάνω ξεχωριστά μαρτυρικά βραχιολάκια για τους γονείς και τους νονούς. Πρέπει να ομολογήσω ότι χάρηκα και ευχαριστήθηκα τρελλά όλη τη διαδικασία. Είχα ξανακάνει στολισμούς όμως αυτός δεν ξέρω ήταν κάπως αλλοιώς... Εχθές μου έστειλε τις φωτογραφίες και όταν τα είδα στολισμένα στην εκκλησία... συγκινήθηκα... Μη γελάτε μου ήρθε να δακρύσω. Δεν το πίστευα τόσο όμορφα που έγιναν.
Θέλω να μοιραστώ τη χαρά μου μαζί σας... και να μου πείτε τη γνώμη σας (χωρίς να με μαλώσετε που εξαφανίστηκα!!!).
Η "εντολή" της Ελένης ήταν "Οι λαμπάδες να λάμπουν. Στρας, βάλε στρας, πολύ στρας" (αδυναμία η Ελενίτσα στο στρας). Δεν ήθελα κι εγώ πολύ...
Λουλούδι φτιαγμένο από στρας. Είχε 3 τέτοια λουλουδάκια. Στο κέντρο ένα μεταλλικό δεντράκι της τύχης και γύρω γύρω υφασμάτινα τριανταφυλλάκια σε γκρι του πάγου και στρασάκια
Η λαμπάδα τυλιγμένη ανέμελα με ύφασμα σε γκρι του πάγου
Οι λαμπάδες στο χώρο. Ταίριαξαν τέλεια με το στολισμό.
Η καράφα στολισμένη. Γκρο κορδέλα, υφασμάτινο λουλουδάκι σε χρώμα γκρι του πάγου και στρασάκια
 


Το ποτήρι ασορτί με την καράφα
Το κουτί με τα  μαρτυρικά
Τα βραχιολάκια για τους γονείς και τους νονούς
Η κολυμπήθρα στολισμένη σε navy στυλ
Τα κοχύλια βάφτηκαν μπλε navy και σε κάθε ένα γράφτηκε ένα γράμμα από το όνομα του παιδιού, ΧΡΗΣΤΟΣ
Εύχομαι στο Δημήτρη και στην Εύα να ζήσουν και να είναι ο μικρός Χρήστος τους καλοφώτιστος και γερός.
Ελένη μου πάντα άξια και ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σου.
Φιλάκια πολλά
Εις το επανιδείν
Άννα