Καλή Χρονιά

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά
Καλή Χρονιά, με Υγεία, Ευτυχία και Ελπίδα ότι όλα θα πάνε στο καλύτερο, όλα θα φτιάξουν.
Ξέρω ότι το 2012 θα είναι μία δύσκολη χρονιά. Πολλοί εύχονται να πάμε κατευθείαν στο 2013, όμως δεν πρέπει να χάνουμε το κουράγιο μας. Ότι για όλους και για μας. Οι γονείς μας και οι παππούδες μας πέρασαν πολέμους, κακουχίες και δεν το έβαλαν κάτω. Θα το βάλουμε εμείς;;; ΟΧΙ!!!!!!!!!! Με τίποτα!!!!!!!!!! Το κεφάλι μπροστά και προχωράμε. Ας κάνουμε λοιπόν το σταυρό μας και ας περιμένουμε να δούμε τις θα μας φέρει το 2012.
Άλλωστε φέτος, σύμφωνα με τους Κινέζους, είναι η χρονιά του Δράκου που συμβολίζει την δύναμη, την αντοχή, την υγεία, την αρμονία και τη διαύγεια ενώ από πολλούς Κινέζους θεωρείται τυχερός και ευλογημένος.

 
Στην ανάρτηση αυτή θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για την αγάπη που μου δείχνετε και φαίνεται μέσα από τα μηνύματα και τα mail που μου στέλνετε. Είναι αλήθεια παράξενο, και μπορεί να φανεί κοινοτυπία, πως μπορούμε να ερχόμαστε κοντά αν και δεν έχουμε ποτέ γνωριστεί! Τι να πω. Πραγματικά σας ευχαριστώ και να είμαστε καλά να τα λέμε.
Πολλά πολλά φιλάκια. Να είστε όλοι καλά.

Έντυσα το κινητό μου...

Καλησπέρα, τι μου κάνετε;
Εμείς είμαστε καλά. Έχουν όλα (σχεδόν) μπει στη σειρά. Το σχολείο καλά, η δουλειά ΟΚ, το διάβασμα ρολάρει... και πάμε λέγοντας.
Η αλήθεια είναι ότι περιμένω με ανυπονησία τα Χριστούγεννα. Κάνω διάφορες κατασκευούλες είτε για δωράκια είτε για παραγγελίες, που κάποιες φορές ξεχνώ ή δεν προλαβαίνω να φωτογραφίσω, γιατί τα φτιάχνω και τα δίνω. Επίσης πλέκω και πλέκω και πλέκω κασκόλ, ζακετούλες, ζιλεδάκια κ.λπ., κ.λπ.
Λοιπόν σήμερα θέλω να σας δείξω μία κατασκευή που έκανα για μένα (ναι καλά ακούσατε). Για μένα... Είναι μία θήκη για το κινητό μου από τσόχα, τσόχινα λουλουδάκια και κεντηματάκι. Η αλήθεια είναι ότι την τσόχα ως υλικό την ανακάλυψα πρόσφατα και έχω κατενθουσιαστεί. Πως σας φαίνεται;;;;;

Θήκη για κινητό με κουβερτοβελονιά και τσόχινα λουλουδάκια

 Σας εύχομαι ότι καλύτερο και καλές δημιουργίες. Πολλά πολλά φιλάκια.
Άννα

...Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

Καλημέρα, καλημέρα. Τι μου κάνετε;
Ξέρω, είμαι "γαϊδούρα". Πέρασαν κοντά δύο μήνες από την τελευταία μου ανάρτηση. Βέβαια πέρναγα από τα σπιτάκια σας και παρακολουθούσα τα δρώμενα αλλά... δεν προλάβαινα να κάνω ανάρτηση. Ναι το ξέρω είμαι ασυγχώρητη αλλά... ήταν δύσκολοι μήνες. Ο μικρούλης μου ξεκίνησε σχολείο (Α΄ Δημοτικού), πακέτο πήγαν και οι δραστηριότητες και πολλή δουλειά δική μου και διάβασμα. Μου έπεσαν όλα μαζί!!!
Πρώτα πρώτα θέλω να ευχαριστήσω τις blogoφίλες μου Ροδούλα και artbutterfly για τα βραβειάκια που μου χάρισαν καθώς και την Ολυμπία που με κάλεσε σε ένα ωραίο παιχνίδι. Κορίτσια σας ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για τα δωράκια και τα βραβειάκια σας. Επιφυλάσσομαι όμως να παίξω στην επόμενη ανάρτησή μου, μόλις λίγο οργανωθώ.
Σήμερα θέλω να σας δείξω κάποια από τα πράγματα που έφτιαξα στους μήνες αυτούς για να σας δείξω ότι δεν καθόμουνα με σταυρωμένα τα χέρια, γιατί οι δραστηριότηες του μικρού είναι η "χαρά" η δική μου καθώς έχω χρόνο για πλέξιμο, κέντημα κ.λπ. (όσο τον περιμένω).
Λοιπόν... Έφτιαξα ένα κασκολάκι με ένα πολύ παράξενο μαλλί που μιάζει με μακαρόνια "παπαρδέλες". Είχε πολλή πλάκα και έγινε χαμός. Άρεσε πάρα πολύ. Βέβαια η φωτογράφησή του ήταν το "γεφύρι της Άρτας". Εγώ έβγαζα απαίσιες φωτογραφίες. Δύο μαμάδες-φίλες από μία δραστηριότητα του γιού μου ανέλαβαν να μου το φωτογραφήσουν και πραγματικά οι φωτογραφίες ήταν πολύ καλές όμως τις είχα στο κινητό μου και λόγω μίας μετακόμισης που έκανα δεν έβρισκα το καλώδιο για να τις βάλω στον υπολογιστή. Οπότε το ξαναφωτογράφησα. Μόλις βρω το καλώδιο θα αντικαταστήσω τις φωτογραφίες. Λοιπό το κασκόλ είναι αυτό:

Επίσης έφτιαξα και κάτι καρφιτσούλες για τις "μικρές" μου φίλες, με δαντελίτσα και ξύλινο λουλουδάκι για τη βάση.

Επίσης, πλέκω ένα ζιλεδάκι, χωρίς μανίκια για τον άντρα μου και ένα ίδιο ακριβώς για το γιο μου, τα οποία θέλουν να τα φοράνε μαζί. Το μαλλί είναι σε αυτά τα χρώματα:

Θα σας δείξω κι άλλα πραγματάκια σε επόμενες αναρτήσεις μου που δεν θα αργήσουν. Τέρμα πια οι απουσίες. Θα είμαι καλή "μαθήτρια".
Φιλάκια πολλά
Άννα

Εγώ το χαβά μου...

Καλημέρα και καλή μας εβδομάδα
Επιστρέψαμε κι εμείς. Τέλος οι διακοπές για φέτος. Βέβαια τα Σαββατοκύριακα θα το σκάμε αλλά... τη Δευτέρα θα είμαστε πάλι στις επάλξεις...
Η αλήθεια είναι ότι φέτος μετά από πάρα πολλά χρόνια (από το 1997 συγκεκριμένα) κατάφερα να ξεκουραστώ και να χαλαρώσω. Γέμισα λοιπόν τις μπαταρίες μου και επιστρέφω δριμύτερη. Βέβαια μη νομίζετε... μετά από μερικές μέρες στην Αθήνα ήθελα να φύγω πάλι (με ανοιχτό εισιτήριο επιστροφής!!!). Διότι προσγειώθηκα στα βαθιά, στην πεζή καθημερινότητα (μαγείρεμα, σίδερο, καθάρισμα για να συνεφέρω όλο το μπάχαλο που επικρατούσε στο σπίτι). Τέλος πάντων. Όλα καλά.
Λοιπόν, στις διακοπούλες μου έφτιαξα μερικά πραγματάκια αλλά κυρίως σανδαλάκια (έχετε καταλάβει το κόλλημα που έπαθα φέτος). Ακόμα συνεχίζω να φτιάχνω (όχι βέβαια με τους τρελούς καλοκαιρινούς ρυθμούς) αλλά εγώ συνεχίζω. Μάλλον μετά τα σανδάλια θα πάω κατευθείαν στις μπότες. Τι να πω...

Τα σανδαλάκια αυτά τα έφτιαξα για τη φίλη μου τη Μαρία. Εδώ βέβαια τα φοράει η Αστερούλα (καθώς είχε κάνει κάνει το ανάλογο βάψιμο στο νύχι)

Αυτά είναι της Αστερούλας. Πορτοκαλί λουλουδάκια (το αγαπημένο της χρώμα) και κρυσταλλάκια σε ανάλογα χρώματα.

Τα σανδαλάκια αυτά θα μπορούσα να τα ονομάσω εσπεριδοειδή καθώς όπως βλεπετε έχουν πορτοκάλια και λεμόνια. Δεν ξέρω αλλά με ενθουσίασαν.

Τα σανδαλάκια αυτά είναι για τη φίλη μου τη Βούλα. Εϊναι με μαύρη δαντέλα και έχω φτιάξει λουλουδάκια με κρυσταλλάκια και πέρλες. Ομολογώ ότι είναι κάτι τελείως διαφορετικό από όλα όσα έχω φτιάξει και πραγματικά τα "ζήλεψα" (με την καλή έννοια)

Νομίζω ότι πάλι σας ζάλισα. Σας εύχομαι καλή προσαρμογή στις φθινοπωρινές σας ασχολίες και καλές δημιουργίες σε όλους και σε όλες.
Πολλά φιλάκια
Άννα

Τι παθαίνει ο άνθρωπος όταν δεν βλέπει το προφανές!!!

Καλημέρα σε όλους τους blogοφίλους και τις blogοφίλες. Τι μου κάνετε; Εγώ βρίσκομαι σε διακοπές αλλά... η Άννα ποτέ δε σταματά (όπως λένε και οι φίλοι μου). Έτσι, αν και βρίσκομαι σε διακοπές, έφερα μαζί τις χαντρούλες μου και τα σανδαλάκια μου και ενώ ο αντρικός πληθυσμός της οικογένειας ψαρεύει (με ευσεβή πόθο να πιάσουν τόσα ψάρια που να φάμε όλοι το μεσημέρι... τα σχόλια δικά σας!!!!) εγώ ασχολούμαι με το αγαπημένο μου άθλημα... τα σανδαλάκια. Βέβαια ομολογώ ότι εδώ είναι σαφώς πιο χαλαρά από ότι στην Αθήνα. Βρήκα παλιούς γνώριμους (καθώς το πρώτο μέρος των διακοπών το περνάμε στο χωριό του μπαμπά μου, ένα πανέμορφο χωριουδάκι στους πρόποδες του Παρνασσού), μίλησα για τα νέα του χωριού, αγνάντεψα μακριά τα βουνά και τα δέντρα και φυσικά περιηγήθηκα στα μαγαζιά των διπλανών πόλεων (τι να κάνω η κακομοίρα, με τα μαγαζιά τρελλαίνομαι!!!).
Λοιπόν νομίζω ότι σας ζάλισα. Θέλω σήμερα να σας δείξω τη νέα φουρνιά από τα σανδαλάκια που έφτιαξα για παραγγελίες και για δώρα.

Το σανδαλάκι της Φανούλας (κολλητής φίλης του γιου μου). Είναι με φραουλίτσες και μηλαράκια. Πειράζει που τη ζήλεψα και έφτιαξα μία παρόμοια????

Σανδαλάκι για τη φίλη μου τη Βιβή, καλοκαιρινό και θαλασσινό.

Στη μέσα μεριά έβαλα πεταλουδίτσες...

Αυτή είναι για τη φίλη μου τη Μαίρη που ήθελε κάτι τελείως απλό και μαύρο.

Σανδαλάκια με πορτοκαλί περλίτσες και τριανταφυλλάκια μέσα σε πλαίσιο.

Αυτά είναι για τη φίλη μου τη Λιάνα που ούτε χρώμα δε μου ζήτησε. Μου τα άφησε όλα εν λευκώ. Της έβαλα υφασμάτινο λουλουδάκι και ταίριαξα τις περλίτσες με αυτό.

Αυτό μοιάζει με κάποιο που είχα φτιάξει παλαιότερα, μόνο που εδώ έβαλα λουλουδάκια και περλίτσες αντί για τσιπάκια. Νομίζω βγήκε πολύ ωραίο.

 Και τώρα ένα σανδαλάκι που με έκανε να γελάσω αλλά και να στεναχωρηθώ πολύ. Έφτιαξα για τη Δημητρούλα (επίσης φίλη του γιου μου, είναι κοινωνικός τι να κάνω!!!) ένα ζευγάρι σανδαλάκια με λουλουδάκια και χρωματάκια κοριτσίστικα. Όταν τα στόλιζα κάτι δεν μου πήγαινε καλά αλλά δεν του έδωσα σημασία. Συνέχιζα κανονικά. Όταν πήγα να τα δώσω, ενώ τα είχα στολίσει, συνειδητοποιήσαμε ότι... ήταν και τα δύο αριστερά!!! Τα έβαλα για να δείτε τι παθαίνει μερικές φορές ο άνθρωπος. Βλέπει το στραβό και δεν μπορεί να το καταλάβει!!! (έβγαλα και ηθικό δίδαγμα από τη γκάφα μου). Δημητρούλα μη μου στεναχωριέσαι, θα σου φτιάξω άλλα ωραιότερα και αυτά θα τα κρατήσω... για ενθύμιο...

Φιλάκια πολλά σε όλους και σε όλες. Καλά να περνάτε και να γεμίζετε τις μπαταρίες σας γιατί ο χειμώνας έρχεται και πρέπει όλοι να έχουμε δυνάμεις...
Να είστε καλά
Άννα

... νομίζατε ότι έφυγα;;;;;

... όχι!!!!!!!!!!!! Ακόμα εδώ είμαι. Στα μετώπισθεν.
Καλησπέρα και καλό μήνα σε όλους και σε όλες. Όπως είδατε είμαι ακόμα εδώ. Είχα όμως προβλήματα με το διαδίκτυο αλλά και με τον όγκο της δουλειάς που μου έπεσε τον τελευταίο καιρό. Έτσι ήμουνα λίγο ασυνεπής με τις αναρτήσεις μου. Τέλος πάντων. Με τέτοια ζέστη νομίζω ότι όλα συγχωρούνται. Λοιπόν.... εγώ συνεχίζω σταθερά να φτιάχνω τα σανδαλάκια μου που φέτος άρεσαν πολύ, γεγονός που με χαροποιεί ιδιαίτερα.

Τα σανδαλάκια αυτά τα έφτιαξα ΕΙΔΙΚΑ για τη Βούλα (την Ακριβούλα όχι την Παρασκευούλα!!!). Είναι με γκρο κορδέλα (που ξέρω ότι της αρέσει), ραφτές χάντρες και στρας σάπιο μήλο. Είναι από τη σειρά με τα ραφτά που έβγαλα φέτος και πραγματικά άρεσαν.

Σανδαλάκι σε λαδί-χακί χρώματα για την κ. Ντίνα (την οποία έχω αναφέρει ξανά). Τα σανδαλάκια αυτά θα ταξιδέψουν και στην όμορφη Λευκάδα. Καλές διακοπές κ. Ντίνα. Ραντεβού το Σεπτέμβρη (σαν τα χειμερινά τα σινεμά).

Και αυτά τα σανδαλάκια είναι με γκρο κορδέλα και έχουν σιρίτι με στρας. Την πέτρα με το καστόνι τα στήριξα στην κορδέλα και όχι στο σανδάλι ώστε να μην ενοχλούν την κοπέλα του θα το φορέσει.

Αυτά για σήμερα. Όμως έχω κι άλλα σανδαλάκια στη σειρά για να σας δείξω σε επόμενη ανάρτηση. Όπως βλέπετε δεν πτοούμαι με τίποτα!!!!!

Φιλάκια πολλά και καλό μήνα σε όλους μας.