Η γιορτή της Λαμπάδας...

Καλοί μου blogοφίλοι καλημέρα.
Ελπίζω να μου είσαστε καλά. Εγώ, ως συνήθως, τρέχω... τρέχω... και δεν φτάνω...
Λοιπόν σας έχω νέα. Το Σαββατοκύριακο θα κάνω την πρώτη μου έκθεση με λαμπάδες. Είμαι τόσο χαρούμενη... Τι να πω! Ήταν μια απόφαση της στιγμής, κυρίως η επιλογή του χώρου, όμως μέχρι τώρα όλα βαίνουν καλώς. Βέβαια δεν σας λέω τη δουλειά που έχω ρίξει αλλά χαλάλι. Το ευχαριστιέμαι τρελλά.
Σας βάζω και την πρόσκληση... Σας περιμένω!!!
Νεότερα από Δευτέρα που θα σας ενημερώσω για τις λεπτομέρειες.

Πολλά πολλά φιλάκια
Άννα

Καλή Χρονιά (αν και καθυστερημένα) με νέες δημιουργίες

Καλησπέρα και χρόνια πολλά. Καλή χρονιά αν και οι ευχές μου έρχονται
καθυστερημένα.
Ελπίζω να μου είσαστε καλά και να με θυμάστε ύστερα από τόσο καιρό που έχω να κάνω ανάρτηση...
Πέρασαν αλήθεια μήνες από την τελευταία μου ανάρτηση όμως το τρέξιμο ήταν τόσο, ακόμα και τα Χριστούγεννα, που με εμπόδιζε να επικοινωνήσω μαζί σας, να σας δείξω αυτά που έφτιαξα και να σας πω τη γνώμη μου για τα δικά σας. Τέλος πάντων...
Όλον αυτόν τον καιρό έκανα πολλά πραγματάκια. Πέρα από τα χριστουγεννιάτικα, ασχολήθηκα με fimo, έκανα πλεκτά κοσμηματάκια που είναι πολύ trendy, χρησιμοποίησα νέα υλικά και γενικά... το ευχαριστήθηκα πολύ.
Το βελονάκι είχε την τιμητική του καθώς...
...έπλεξα σκουλαρικάκια σε διάφορα χρώματα και τα διακόσμησα με χαντρούλες...

 

 

 ... έφτιαξα κολιέ με αλυσίδα και fimo...

...πλεκτά με το βελονάκι και fimo (τα περισσότερα τα σετάριζα με πλεκτά δαχτυλιδάκια)...

... με πλεκτό στοιχείο σε διάφορα χρώματα και σεταρισμένα με δαχτυλίδι και regaliz βραχιόλι...

 

 ...  πλεκτά βραχιολάκια...

Γενικά, έφτιαξα πολλά πραγματάκια καθώς οι επιθυμίες των φίλων μου δεν τελείωναν, τα δώρα που είχα να κάνω πολλά και εγώ δεν ήθελα να αφήσω κανέναν ανικανοποίητο. Και όσο μου έλεγαν ότι του αρέσουν τόσο εγώ έφτιαχνα περισσότερα και τόσο οι ιδέες κατέβαιναν...

Αυτά για τώρα... Σας εύχομαι ένα όμορφο βράδυ και ελπίζω να μη χαθούμε ξανά.

Φιλάκια πολλά πολλά

Βραχιολάκια με δαντέλα και υγρό γυαλί

Καλησπέρα σε όλους τους φίλους και τις φίλες μου
Καλό φθινόπωρο μια και ήδη έχουμε αρχίσει να το νοιώθουμε. Τι μου κάνετε; Καλά; Τελικά όσο κι αν το θέλω δεν προλαβαίνω να κάνω συχνότερες αναρτήσεις αν και περνάω καθημερινά από τα σπιτάκια της γειτονίτσας μας για να ενημερωθώ για τα νέα. Ως γνήσια "κουτσομπόλα" μπαίνω... αθόρυβα και βγαίνω με τον ίδιο τρόπο χωρίς να με πάρει κανένας χαμπάρι... ούτε σχόλια δεν κάνω... (είμαι λίγο... τι να πω... πως να με χαρακτηρίσω...). Τέλος πάντων.
Σήμερα θέλω να σας δείξω μερικά βραχιολάκια που έφτιαξα από δαντέλα και υγρό γυαλί. Έχω στα σκαριά κι άλλα τα οποία θα σας τα δείχνω σταδιακά. Το θέμα τους είναι τα ζώδια.

Περιμένω με αγωνία τα σχόλιά σας. Ελπίζω να σας αρέσουν. Πολλά πολλά φιλάκια.
Άννα

Δερμάτινα βραχιολάκια (Regaliz)

Γειά σας καλές μου blogoφιλενάδες. Τι μου κάνετε; Πώς περνάτε; Ζέστη και πάλι ζέστη, αλλά τι να κάνουμε; Καλοκαιράκι είναι. Ζέστη θα κάνει!!! Κι εμείς θα κάνουμε υπομονή.
Λοιπόν σήμερα θέλω να σας δείξω κάτι καινούρια βραχιολάκια που έφτιαξα να μου πείτε τη γνώμη σας. Είναι βραχιολάκια regaliz που μάλλον αποτελούν τη νέα τρέλλα μου. Είναι φτιαγμένα από χοντρό δέρμα και σου δίνουν απείρες δυνατότητες για συνδυασμούς σε χρώματα και στοιχεία.

Όλα τα βραχιολάκια μου μαζί

Πώς σας φαίνονται; Δεν είναι πολύ καλοκαιρινά;
Πολλά πολλά φιλάκια σε όλους και σε όλες και καλές δημιουργίες.
Άννα

Έφοδος με νέα σανδαλάκια...

Καλησπέρα, τι μου κάνετε; Πέρασε πολλύς καιρός... το ξέρω αλλά η αλήθεια είναι ότι τρέχω σαν τρελλή. Λίγο οι κατασκευές μου, πολύ τα διαβάσματά μου... λίγο οι λοιπές υποχρεώσεις έχω καταντήσει σαν το Βέγγο... Ακόμα και τώρα το καλοκαίρι δε σταματάω... Ακόμα τρέχω... μάλλον κάτι πληρώνω από την προηγούμενη ζωή μου δεν ξέρω τι να πω...
Βέβαια από τα σπιτάκια σας περνάω, σε άλλα προλαβαίνω κι αφήνω σχόλια σε άλλα απλά βλέπω ότι είσαστε καλά..
Λοιπόν, σήμερα θα σας δείξω μερικά σανδαλάκια που έφτιαξα τον τελευταίο καιρο.

Πως σας φαίνονται; Άμεσα θα επανέλθω δριμύτερη να σας δείξω κι άλλες κατασκευούλες και κοσμηματάκια (και όχι μόνο) που έφτιαξα όλο αυτό το διάστημα.

Πολλά πολλά φιλάκια

Άννα

Να ευχηθώ καλό καλοκαίρι...

Καλημερούδια. Τι μου κάνετε; Ξέρω... πέρασε πολλύς καιρός αλλά όλο και κάποια δουλίτσα έβγαινε ξαφνικά και έτσι ο χρόνος για να κάνω ανάρτηση λιγόστευε και... λιγόστευε... μέχρι που εξαφανιζόταν. Βέβαια εγώ καθημερινά επισκέπτομαι τα σπιτάκια σας και μαθαίνω τα νέα σας. 

Λοιπόν όλο αυτό το διάστημα δεν κάθησα καθόλου. Έφτιαξα πολλές λαμπαδίτσες το Πάσχα, έψησα χαντρούλες και τις έχω έτοιμες για να φτιάξω πραγματάκια, έπλεξα αρκετά (τώρα έχω φάει κόλλημα με το βελονάκι) και πολλά άλλα που θα σας τα δείξω σιγά σιγά. Σήμερα όμως θέλω να σας δείξω μερικά σανδαλάκια γιατί το καλοκαίρι ήρθε κι όπως ξέρετε με τα σανδαλάκια έχω ένα... κόλλημα να το πω... εμμονή να το πω... Όπως και να το πω ξετρελαίνομαι...

Με τα αγαπημένα μου τριανταφυλλάκια σε πράσινο χρώμα

Με πεταλουδίτσες για ένα μικρό γλυκό κοριτσάκι

 Ελπίζω να σας αρέσουν. Περιμένω τα σχόλιά σας. Φιλάκια πολλά και εις το επανιδείν...

Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν...

Καλησπερούδια. Τι μου κάνετε;
Εμείς είμαστε καλά, όλοι καλά και περιμένουμε με ανυπομονησία το Πάσχα. Εν τω μεταξύ έχω ξεκινήσει και φέτος τις προετοιμασίες με λαμπαδίτσες, στεφανάκια κ.λπ. Τα πρώτα σχεδιάκια στις λαμπαδίτσες μου είναι έτοιμα και έπονται κι άλλα πολλά. Δεν κρατιόμουν όμως. Ήθελα να σας τα δείξω για να μου πείτε τη γνώμη σας. Ελπίζω να σας αρέσουν. Πολλά φιλάκια και εις το επανιδείν.

Πολύ κοριτσίστικη δε νομίζετε;;; Είναι για μία ζουζουνίτσα.

Πλακέ λαμάδα με τσόχινο στοιχείο. Στα κλαδάκια έχω βάλει στρασάκια.

Οβάλ λαμπάδα με κορδέλα στο χρώμα της ελιάς και ένα μεταλλικό κλαδάκι ελιάς στο κέντρο.

Άλλη μία κοριτσίστικη λαμπαδίτσα.

Κρακελέ λαμπαδάκι με θέμα την ελιά και αυτό.

Κασκολάκια συνέχεια...

Καλημέρα blogoφιλαράκια μου τι μου κάνετε; Εμείς ευτυχώς είμαστε καλά. Έρχεται και η άνοιξη και είμαστε ακόμα καλύτερα. Σας το 'λεγα ότι θά 'ρθει η άνοιξη, που θα πάει!!!
Με νέα και ανανεωμένη διάθεση θέλω να σας δείξω κάποια από τα "τελευταία" θέλω να πιστεύω κασκολάκια που έφτιαξα. Αν θυμάστε πέρσι, έφτιαχνα σανδαλάκια μέχρι τον Οκτώβρη, οπότε τώρα θα φτιάχνω μου φαίνεται κασκολάκια μέχρι το Μάη. Τέλος πάντων. Ας είμαστε καλά.
Λοιπόν φέτος έγινε ένας "χαμός" με το δίχτυ. Δεν ξέρω πόσα δίχτυνα κασκολάκια έπλεξα, σε διάφορα χρώματα που ήταν πραγματικά το ένα καλύτερο από τ' άλλο. Τα δύο αυτά είναι από τα τελευταία με "ανοιξιάτικα" χρώματα.

Φορέθηκε επίσης και το κασκόλ που εγώ λέω "παπαρδέλα" γιατί είναι κάπως πλατύ το νήμα.

Πώς σας φαίνονται;
Θα τα πούμε σύντομα με νέες δημιουργίες γιατί μπορεί να μη σας τις έχω δείξει ακόμα αλλά δεν κάθομαι!!!
Πολλά πολλά φιλάκια.

Δυστυχία σου Ελλάς....

Φιλαράκια μου καλημέρα και καλή μας εβδομάδα. Ελπίζω να μου είσαστε καλά αν και ο καιρός δε λέει να φτιάξει. Υπομονή που θα πάει θα έρθει η άνοιξη.
Σήμερα, αν και το blogακι μου δεν έχει να κάνει με την πολιτική, θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα τραγούδι που τις τελευταίες ημέρες άκουσα στο ραδιόφωνο.
Πρόκειται για ένα νέο, τρομερά επίκαιρο, τραγούδι σε μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη και ερμηνεία του ίδιου αλλά και του Λ. Μαχαιρίτσα, του Μ. Πασχαλίδη και του Γ. Κούτρα. Πρόκειται για μελωποιημένο ποίημα του Γεωργίου Σουρή, του σατυρικού μας ποιητή, που το έγραψε το 1902 (κατά τη χρεοκοπία του 1893, επί πρωθυπουργίας Χαρίλαου Τρικούπη) για να σχολιάσει την κατάσταση της εποχής εκείνης στην Ελλάδα. Για ακούστε το και πείτε μου, μήπως σας φαίνεται κι εσάς γνωστό; Όλα αυτά που ζούμε σήμερα η Ελλάδα μας τα έχει ξαναζήσει. Τα σχόλια δικά σας...

"Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;"

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.

Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Πολλά πολλά φιλάκια.

Πλεκτά κολιεδάκια...

Blogoφιλαράκια μου καλημέρα. Τι μου κάνετε;
Εμείς είμαστε καλά αν και ένα πονόλαιμο τον έχω. Πολύ κρύο βλέπετε και βροχή αυτό τον καιρό αλλά τι να κάνουμε ... χειμώνας είναι.
Λοιπόν σήμερα θα σας δείξω την καινούρια μου τρέλα. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Πριν από αρκετό καιρό ανακάλυψα το μύλο πλεξίματος. Είναι ένα μικρό εργαλειάκι, σαν μικρογραφία μύλου του καφέ, μόνο που πλέκει νήμα. Τρελλάθηκα!!! Έκανα σαν εξάχρονο που ήθελε καινούριο παιχνίδι... Δεν έβρισκα όμως χρόνο να πάω να τον αγοράσω. Έτσι, σιγά σιγά η ανυπομονησία γιγαντώθηκε κι έγινε αφόρητη. Μέχρι που σκέφτηκα και ζήτησα από την κοπέλα που αγοράζω μαλλιά να μου τον φέρει. Όταν τον έφερε δεν μπορώ να σας περιγράψω τη χαρά μου. Έτσι από προχθές πλέκω με το μυλαράκι μου κολλιεδάκια και τα στολίζω με χαντρούλες και θέλω να σας τα δείξω για να μου πείτε τη γνώμη σας. Αλήθεια πως σας φαίνονται;

Και να σας πω ότι σε μερικές ημέρες το blogακι μου κλείνει 1 χρόνο οπότε πρέπει να γιορτάσουμε τα πρώτα του γεννέθλια. Γι' αυτό όμως θα τα ξαναπούμε.
Πολλά πολλά φιλάκια